Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Δημήτρη Κουκλουμπέρη
Το ότι το ημερολόγιο γράφει έτος 2025 δε σημαίνει ότι οι απόψεις ορισμένων δεν έχουν ξεμείνει στο Μεσαίωνα. Τότε που οι αμαρτωλοί περνούσαν από Ιερά Εξέταση και η τιμωρία ήταν οι διώξεις, τα βασανιστήρια και ο θάνατος.
Προς το παρόν, εμείς εδώ περιοριζόμαστε στους βανδαλισμούς… Αναφέρομαι φυσικά στο γνωστό επεισόδιο με τον βουλευτή του κόμματος «ΝΙΚΗ», ο οποίος μπούκαρε στην Εθνική Πινακοθήκη και τα έκανε λαμπόγυαλο διότι δεν του άρεσε ένα έργο και όπως δήλωσε προσβάλει τη θρησκεία του.
Με την ίδια λογική, κάποιος άλλος, θα μπει αύριο σε μια βιβλιοθήκη και θα καίει βιβλία. Ή θα πάει σε ένα μουσείο και θα καταστρέφει εκθέματα, λέγοντας ότι είναι προσβεβλημένος ή αγανακτισμένος.
Δεν θέλει πολύ να μετατραπεί η κοινωνία σε ιερό εξεταστήριο ή ακόμη χειρότερα σε ζούγκλα. Κάποιοι μάλλον έχουν ξεχάσει ότι ζούμε σε δημοκρατία όπου βασικός κανόνας είναι η ανεκτικότητα, ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη όσο ενοχλητική κι αν είναι. Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για τέχνη, έστω κι αν αυτό που απεικόνιζε το έργο για πολλούς ήταν προκλητικό. Αυτό δε σημαίνει ότι νομιμοποιείται κάποιος να το «γκρεμίσει».
Προσωπικά, δεν μου άρεσε καθόλου το έργο όταν το είδα. Και το βρήκα ακραίο και αποκρουστικό. Αλλά, όποιος διαφωνεί ή δεν του αρέσει κάτι το δηλώνει ή δεν επισκέπτεται την έκθεση.
Αυτά συμβαίνουν σε άλλα καθεστώτα. Ούτε δικτατορία έχουμε να περνάνε τα έργα επιτροπή λογοκρισίας ούτε θεοκρατικό καθεστώς. Από την άλλη, η πίστη του καθενός είναι κάτι ιερό, που πρέπει να σεβόμαστε.
Σε κάθε περίπτωση, το πολιτικό σύστημα οφείλει να πάρει θέση: Είναι με τους ταλιμπανέζους τραμπιστές ή με τη δημοκρατία και την ελεύθερη έκφραση;
