[ad_1]
Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Δημήτρη Κουκλουμπέρη
Οι δημοσκοπήσεις για μεγάλο διάστημα δεν είναι ευνοϊκές για το ΠΑΣΟΚ, παρά το ότι ως κόμμα έχει θέσεις, πρόγραμμα και θέτει ατζέντα πχ στεγαστικό, τράπεζες, υγεία, ακρίβεια, καρτέλ κτλ
Επιπλέον, η αντιπολίτευση που ασκεί, αν και θεσμική, κάνει ευδιάκριτες τις διαφορές με τη ΝΔ, με την οποία ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει αποκλείσει την κυβερνητική συνεργασία. Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να αναπτύξει δυναμική πρωτιάς και να μπει σε τροχιά διακυβέρνησης.
Όλοι αναζητούν τι φταίει, δεν είναι όμως ένας ο λόγος. Καταρχάς, η τρέχουσα συγκυρία ευνοεί την καταγγελία και τη διαμαρτυρία. Το «αμαρτωλό» παρελθόν που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ κι ας έχουν περάσει 11 χρόνια από την τελευταία φορά που (συγ)κυβέρνησε. Ο Ανδρουλάκης δεν έχει κυβερνήσει ούτε κουβαλά βαρίδια. Είναι νέος, λαϊκός, σοβαρός, συγκροτημένος. Παρ’ όλα αυτά υπολείπεται του Κυριάκου Μητσοτάκη…
Αρνητική παράμετρος είναι και η γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα εναντίον του και ο ασφυκτικός έλεγχος της πληροφόρησης μέσα από διάφορα φίλτρα και επικοινωνιακούς βραχίονες. Φυσικά, τροχοπέδη για το άλμα αποτελεί η εσωτερική γκρίνια και η λευκή απεργία ενός τμήματος των στελεχών.
Εκείνο που δεν επηρεάζει αρνητικά είναι η απόρριψη της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν καταδικαστικό για την προοπτική του ΠΑΣΟΚ να έμπλεκε με ένα κόμμα που πνέει τα λοίσθια και χρησιμοποιεί τις συνεργασίες ως σωσίβιο επιβίωσης των στελεχών του, τα οποία αδυνατούν να συμφωνήσουν με πρώην συντρόφους τους. Οι συμπράξεις γίνονται στη βάση, με όρους κοινωνίας.
Ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα και τις αδυναμίες του, το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρουλάκης φαντάζουν οι μοναδικοί που μπορούν με πολιτικούς όρους να αντιμετωπίσουν επιτυχημένα τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη. Και ορθά δεν αλλάζουν στόχο, συνεχίζοντας να διεκδικούν τη νίκη και την πολιτική αλλαγή, αφού ο ρόλος τους οφείλει να είναι πρωταγωνιστικός.
Εξάλλου, υπάρχει δρόμος μέχρι τις εκλογές και στην πολιτική όλα αλλάζουν. Σίγουρα, όχι με μαγικό ραβδί αλλά με συνέπεια, επιμονή, αξιοπιστία, κοινή βούληση, σχέδιο και λύσεις για τα προβλήματα της πλειοψηφίας.
[ad_2]
