[ad_1]
Δημοσιεύτηκε στην έντυπη εφημερίδα Today Press
Γράφει ο Κώστας Μαρδάς, δημοσιογράφος *
Γράφω ποίηση για να συγκρουσθώ με τον Χρονο- Θάνατο. Με έννοιες, ιδέες και αντιλήψεις εποχούμενος των λέξεων επιτίθεμαι στην τρωτότητα, στη φθορά, στο τέλος .
Γράφω ποίηση για να πω αυτά που δεν λέγονται . Αυτά που δεν νοούνται με την κοινή λογική. Αυτά που παραθεωρούν οι άλλοι.
Γράφω ποίηση για να αναδείξω όσα δεν αναδεικνύει η 24ωρη δημοσιογραφία. Όσα δεν καταδέχεται να καταγράψει η ιστορία της καθημερινότητας. Όσα σνομπάρουμε στο ρεπορτάζ.
Γράφω ποίηση για να συνδυάσω τα απωθημένα των παιδικών χρόνων, τα προωθημένα της τελικών μου χρόνων και όσα δεν θα ζήσω να γράψω.
Γράφω για να υψώσω το μικρό σε μεγάλο γιατί το αξίζει. Να κάνω μεταστοιχείωση του τζιν σε βελούδο. Της εγωϊστικής φωταψίας σε καντηλάκι . Της σάρκας σε χώμα .
Γράφω ποίηση για να προφυλαχθώ από τον μιλιταρισμό. Βλέποντας τα αεροπλανοφόρα γλάρους, τα τανκς καμηλοπαρδάλεις και τα βομβαρδιστικά πολυελαίους.
Γράφω ποίηση για να παίξω κλεφτοπόλεμο με προβοκατόρικα ερωτήματα σε άδικους Θεούς και σε … «δίκαιους Δαίμονες».
Γράφω ποίηση για φλερτάρω τη Φιλοσοφία, την Αρχιτεκτονική , τη Ζωγραφική και την Ιστορία.
Γράφω ποίηση για να εκφράσω την πίστη μου στην απιστία και την απιστία στην πίστη.
Γράφω ποίηση για να προσκυνήσω, να υμνολογήσω , να δοξολογήσω τη θρησκεία των λέξεων.
Γράφω ποίηση για να εκθειάσω την γενναιότητα των ηρώων που μου δεν μπορώ να φθάσω.
Γράφω ποίηση για να μιλήσω με τα άνθη , τις ιδέες και τα αγάλματα.
Γράφω ποίηση για να αρθώ πάνω από την ανθρώπινη μετριότητά μου .
Γράφω ποίηση έχοντας επίγνωση της ματαιότητας.
Δεν γράφω ποίηση για να λέγομαι ποιητής…
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ
Δεν συμμετείχα –πράγματι– Στη Μάχη των Θερμοπυλών…
Δεν λύγισα στα τυχαία των γυναικών κορμιά!
Δεν αντιστάθηκα στην Άλωση της Πόλης…
Αλλά κατήγγειλα τις αδικίες των ουρανών!
Δεν απελευθέρωσα στο Άουσβιτς…
Αλλά υπερασπίστηκα τον φόνο των γαρυφάλλων!
Δεν ανακάλυψα κανένα φάρμακο
Καμιά θρησκεία
Καμιά ιδεολογία
Κι ούτε μια εφαρμογή στο κινητό…
Αλλά είμαι αυτός που δάκρυσε
Στη θέα νεκρών αυτοκινήτων!
* Κείμενο του Κώστα Μαρδά, με αφορμή το νέο ποιητικό του βιβλίο «Χώμα Ελευθερίας Μωβ», (εκδόσεις Νίκας)
[ad_2]
