Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Δημήτρη Κουκλουμπέρη
Από τα πλέον απαιτητικά και πολυσύνθετα προβλήματα της εποχής μας είναι το μεταναστευτικό. Καινούργιο δεν είναι, αφού ρεύματα μετανάστευσης πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Ιδίως όσο οι πολεμικές συγκρούσεις, καθώς και οικονομικοί – κοινωνικοί παράγοντες συνεχίζουν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα.
Μιλώντας για τα του οίκου μας, η Ελλάδα και λόγω γεωγραφικής θέσης, ως πύλη εισόδου στην ΕΕ, είναι μια χώρα που δέχεται υπέρογκο και άνισο βάρος. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής όλα τα βήματα της ευρωπαϊκής ηγεσίας δεν έχουν δώσει μια δίκαιη λύση ισότιμου επιμερισμού μεταξύ βορρά και νότου, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να παραμένει οξυμένο.
Φυσικά, πολιτικές αντιλήψεις για μια Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι όπου οι πρόσφυγες απλώς λιάζονται στις πλατείες ή τα σύνορα στη θάλασσα δεν υπάρχουν, είναι οικτρά αποτυχημένες και καταδικασμένες. Από την άλλη, δε μπορεί να εκλαμβάνεται ως λύση η πολιτική των βίαιων επαναπροωθήσεων ή της εγκατάλειψης των ναυαγών προσφύγων.
Η χώρα μας επιβάλλεται να προστατεύει τα σύνορά της με κάθε σύννομο μέσο, που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Ευρώπης να παρέχει στήριξη με όλους τους δυνατούς τρόπους.
Η αυστηροποίηση του πλαισίου απέναντι στους παράνομους μετανάστες αποτελεί την κεντρική κατεύθυνση των Βρυξελλών, με τη σύμφωνη γνώμη του Βερολίνου, ενώ και σε πολιτικό επίπεδο η κυρίαρχη τάση πανευρωπαϊκά προωθεί μια ιδιαίτερα ασφυκτική ατζέντα.
Αν ωστόσο, η Ευρώπη και η Ελλάδα επιθυμούν την κατά το δυνατόν άμβλυνση του θέματος, οφείλουν να επικεντρωθούν στην ουσία και να αφήσουν στην άκρη τις επικοινωνιακές τακτικές που απλώς χαϊδεύουν αυτιά και συσπειρώνουν εκλογικά ακροατήρια.
Το πρόσφατο νομοσχέδιο Βορίδη, σίγουρα ικανοποιεί το αίτημα του πιο σκληροπυρηνικού δεξιόστροφου κοινού για δρακόντεια μέτρα, δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο ότι μπορεί να εφαρμοστεί και να δώσει διέξοδο. Μάλιστα, τα πράγματα μάλλον θα χειροτερέψουν, καθώς η Γερμανία ξεκίνησε να κάνει πράξη την πρόθεση του καγκελαρίου Μερτς για επιστροφές προσφύγων στην Ελλάδα. Και την ίδια ώρα, απουσιάζει ένα σχέδιο για την οργάνωση της νόμιμης μετανάστευσης, ώστε να καλύπτονται διαπιστωμένες ανάγκες στην αγροτική παραγωγή, τον τουρισμό και τον κατασκευαστικό τομέα.
