Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Νίκου Λιονάκη
Το 5ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε ως στόχο την επανεκκίνηση, όμως κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι επιτυγχάνεται μετά από τις τετραήμερες εργασίες στο αποπνικτικό, όχι τόσο από τη ζέστη όσο από τις αγωνίες κεντρικών στελεχών και απλών συνέδρων για το μέλλον του κόμματος, κλειστό γήπεδο του Περιστερίου.
Το στοίχημα ήταν εξαρχής δύσκολο δεδομένου ότι η αφετηρία της προσπάθειας ήταν οι πολύ χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις, το φιάσκο της προσπάθειας για κοινή πρόταση για Προανακριτική, με κερασάκι σ’ αυτή την πικρή τούρτα τις αποχωρήσεις πέντε στελεχών με αναφορές στο ΠΑΣΟΚ, λίγο πριν την έναρξη της ανώτατης κομματικής διαδικασίας. Η συνθήκη της ρευστότητας για το τι μέλλει γενέσθαι εφεξής στο εσωτερικό του κόμματος, είναι η γεύση που αφήνει το συνέδριο. Μετά τη θεσμική παρουσία του στην έναρξη, ο Αλ. Τσίπρας απουσίασε από τις εργασίες, αλλά ήταν διαρκώς «παρών». Η πλατφόρμα που είχε παρουσιάσει δυο μέρες νωρίτερα από το Μέγαρο Μουσικής, η οποία εξελήφθη ως προωθητική γύρω από τυχόν προθέσεις του για νέο κόμμα που πάντως συνεργάτες του διαψεύδουν, έδωσε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον τόνο.
Τα πολιτικά στοιχεία που διαμορφώθηκαν από την τροπή που έλαβαν οι τετραήμερες ζυμώσεις αφορούν περισσότερο στο αποτύπωμα που βάζουν τα παρακάτω δεδομένα. Πρώτον, η έμφαση στον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ και το άνοιγμα της απόστασης από δυνητικούς συμμάχους όπως ΠΑΣΟΚ και Νέα Αριστερά, με καταλογισμό ευθυνών στις ηγεσίες τους για την αποτυχία των πρωτοβουλιών για κοινή αντιπολιτευτική δράση.
Δεύτερον, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν, όμως μαζί με άλλα κεντρικά στελέχη της «αντιπολίτευσης» δέχτηκαν έντονη κριτική για τον ρόλο τους ή τους χειρισμούς τους στην περίοδο Κασσελάκη. Από τις πιο καυστικές αναφορές που ακούστηκαν ήταν πέρα από εκείνες του Χρ. Σπίρτζη, και του πρώην οικονομικού διευθυντή του κόμματος, Θ. Γεωργόπουλου, ο οποίος προεξόφλησε το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ και είπε ότι εκείνος θα παλέψει «για τον μετασχηματισμό, για τη γέννηση του νέου κόμματος της Αριστεράς».
Τρίτον, οι σχέσεις των διάφορων πλευρών (προεδρική-αντιπολίτευση) φαίνεται να μπαίνουν σε μια νέα περιόδο σαν αντανακλαστική αντίδραση που εκδηλώνεται ως συσπείρωση υπό το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αλ. Τσίπρα που θα έθετε εν αμφιβόλω τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις ισορροπίες στο χώρο την επόμενη μέρα. Οι Π. Πολάκης και Ν. Παππάς παρουσίασαν τις θέσεις τους και απέφυγαν να ασκήσουν σκληρή κριτική στον Σ. Φάμελλο, ενώ υπογράμμισαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση των προοδευτικών συμμαχιών, με ορισμένες αναφορές τους να εκλαμβάνονται ως αιχμές για τη σεναριολογία γύρω από το ενδεχόμενο κόμματος Τσίπρα.
Τέταρτον, η ανακοίνωση κομβικών προσώπων, όπως των Δ. Τεμπονέρα και Γ. Βασιλειάδη, ότι δεν θα συμμετέχουν στα Όργανα που εκλέγονται προσεχώς. Κίνηση που είτε αποτελεί αποστασιοποίηση από τη σημερινή κατάσταση είτε συνιστά αναμονή για κάτι καινούριο, ήρθε να υπερτονίσουν μια εικόνα απουσίας προοπτικής που περιβάλλει τον ΣΥΡΙΖΑ.
