Ιδιοφυής χοροθεατρική σύλληψη με έντονο το ευθυμογραφικό στοιχείο. Βιτριολική ειρωνεία, καταιγιστικός σαρκασμός, υποδόριες αναφορές στην Τεχνητή Νοημοσύνη με επίφαση στην προγενέστερη ρομποτοποίηση τού ανθρώπινου όντος και δη τής γυναίκας (τής θηλυκότητας εν γένει) που μέσα από τη Διαφήμιση μετατρέπεται σε «κούκλα» (ή «κουκλίτσα», ανάλογα), σεξουαλικό δηλαδή αντικείμενο περιορισμένων, συγκεκριμένων στάσεων και συμπεριφορών που εντάσσονται σε ένα πλαίσιο κοινωνικών ρόλων απολύτως προκαθορισμένων.
Το ρομποτάκι ως ηλεκτρική σκούπα τής έναρξης μετατρέπεται σε τροχοφόρο μεταφοράς τής καρικατούρας του εξιδανικευμένου «πρίγκιπα τού παραμυθιού», ενώ το συμβολικό μήλο τής ηδονής από τον Κήπο τής Εδέμ και μετά παίρνει πάμπολλες αποχρώσεις, χρήσεις και συνυποδηλώσεις…
Πραγματικά απολαυστικά διαρθρωμένο πρόγραμμα. Στην αρχή νομίζεις ότι η χορογραφία έχει σχεδιαστεί από AI, μετά όμως φαίνεται ότι πρόκειται για μια ευφάνταστη παρωδία τού σύγχρονου τρόπου ζωής, συμπεριλαμβανομένης τής τεχνοφοβίας.
Η εγκλωβισμένη θηλυκότητα στο ιψενικό «Κουκλόσπιτο» σπάει τα δεσμά της και βγαίνει έξω, στον κοινωνικό ιστό προκειμένου να θεραπευθεί, να χειραφετηθεί και να διεκδικήσει τα απαράγραπτα ανθρώπινα δικαιώματά της.
Το κοινό συμμετέχει με το ηχηρό του γέλιο και με παντοειδείς επιβραβεύσεις των επί σκηνής δρωμένων. Καθίσταται έτσι συνδημιουργός τού τελικού θεάματος-ακροάματος.
Πραγματικά νεανική αισθητική, ποπ κουλτούρα, ανοιχτομυαλιά κι ανεμελιά που ελαφρύνει το έρεβος από την αβάσταχτη νοσηρότητά του.
Αισιόδοξο τελικά το αισθητικό αποτέλεσμα και το μήνυμα λυτρωτικό: ασκείστε επειγόντως τόσο την ενσυναίσθηση όσο και τις κριτικές σας ικανότητες προκειμένου να απαλλαγούμε διαπαντός από μεσαιωνικές προλήψεις και δεισιδαιμονίες.
Οι προκατασκευασμένες ιδέες, αντιλήψεις, κοσμοθεωρίες δεν έχουν πλέον σημαντικό αντίκτυπο στη νέα γενιά που κατακλυσμένη από την ελεύθερα αναπαραγόμενη Πληροφορία έχει αναπτύξει τα γνωστικά και ψυχολογικά αντισώματα προκειμένου να απελευθερωθεί και να κατακτήσει μεσοπρόθεσμα την αληθή Γνώση.
Συγχαρητήρια σε όλες και όλους τους συντελεστές αυτού τού καλλιτεχνικού θαύματος που τιμά τον θεσμό και τους υπευθύνους τού εβδομηντάχρονου πλέον φεστιβάλ μας.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ:
Aντλώντας έμπνευση από τη μορφή της Χιονάτης, το έργο «Ποιος θα της το πει;» προσεγγίζει το διαχρονικό παραμύθι με σύγχρονο και αφαιρετικό τρόπο. Αντί να το αφηγείται, εστιάζει στα σύμβολα που καθόρισαν τη μυθολογία του: το μήλο, τον καθρέφτη, το φιλί και τον αριθμό επτά. Μετά το Cinderella’s και το On Wednesdays We Wear Pink, ο χορογράφος Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, βραβευμένος από τη διεθνή πλατφόρμα Aerowaves (2021) και Fellow του Προγράμματος Υποστήριξης Καλλιτεχνών από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στρέφεται για τρίτη φορά στις αντιφάσεις των αναπαραστάσεων της θηλυκότητας στην εικονοποιία των σύγχρονων μέσων, επεκτείνοντας μέσα από τη νέα αυτή παραγωγή τη δημιουργική του εξερεύνηση.
Σύλληψη-Χορογραφία Αλέξανδρος Σταυρόπουλος.
Ερμηνεύουν: Μαίρη Γιαννούλα, Ελευθερία Ηλιοπούλου, Εύα Γεωργιτσοπούλου, Φωτεινή Μουχτούρη.
Βοηθός χορογράφου Ελλάδα Δαμιανού.
Δραματουργική έρευνα Μπετίνα Παναγιωτάρα.
Σκηνικά Κωνσταντίνος Χαλδαίος.
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση Jeph Vanger.
Σχεδιασμός & κατασκευή σκηνικών θ.α.
Σχεδιασμός φωτισμού Βαγγέλης Μούντριχας.
Σχεδιασμός & κατασκευή κοστουμιών Francesco Infante.
