Συνεχίζεται με ένταση η δικαστική διαμάχη μεταξύ της βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, Ζέττας Μακρή, και του δημοσιογράφου που κατηγορείται για εκβιασμό σε βάρος της, με επίκεντρο τα όσα φέρεται να ζητούσε με αντάλλαγμα την παύση αρνητικών δημοσιευμάτων.
Το πρωί της Τρίτης, λίγο πριν ξεκινήσει η διαδικασία στο Αυτόφωρο Δικαστήριο Βόλου, η Ζέττα Μακρή μίλησε στους δημοσιογράφους και απάντησε αιχμηρά στους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, ότι επρόκειτο για «διαφημιστική συμφωνία με τιμολόγιο».
«Αν χρειαζόμουν δημοσιογράφο για να στηρίξει την πολιτική μου εικόνα, θα επέλεγα μια στιβαρή δημοσιογραφική οντότητα. Όχι κάποιον που υπήρξε μέλος πάνελ πρωινάδικου», δήλωσε η ίδια.
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Η Ζέττα Μακρή κατήγγειλε ότι τους τελευταίους μήνες είχε αρχίσει μια συστηματική στοχοποίηση μέσω αρνητικών δημοσιευμάτων, τα οποία –όπως ανέφερε– είχαν «πολιτικά καταστροφικό και δηλητηριώδη χαρακτήρα».
Σε συνέντευξή της στον Status FM, η πρώην υφυπουργός Παιδείας αποκάλυψε ότι ο κατηγορούμενος της ζήτησε 15.000 ευρώ, ποσό που στη συνέχεια «έπεσε» στις 10.000 ευρώ με δυνατότητα δόσεων, προκειμένου να σταματήσει τις επιθέσεις μέσω του ιστότοπού του.
«Πρόκειται για περίπου 27 τοξικά, clickbait δημοσιεύματα. Ήταν ξεκάθαρο ότι στόχευαν να πλήξουν την πολιτική μου εικόνα, όχι απλώς να με ασκήσουν κριτική», ανέφερε.
«Ο μόνος νόμιμος τρόπος για να αμυνθώ ήταν η Δικαιοσύνη»
Η βουλευτής της ΝΔ δήλωσε ότι γνώριζε τον δημοσιογράφο επί σειρά ετών και αρχικά δεν είχε υποψιαστεί τις προθέσεις του. Όπως εξήγησε, προχώρησε στη νομική οδό με δυσκολία, αλλά δεν είχε άλλη επιλογή:
«Το έκανα με δυσκολία, γνωρίζοντας ότι είναι ο μόνος νόμιμος τρόπος για να αμυνθώ. Ο εκβιασμός ήταν σαφής. Και όπως θα αποδείξω στο δικαστήριο, δεν υπήρχε άλλη λύση».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δημοσιογράφος φέρεται να υποστήριξε πως επρόκειτο για συμφωνία πολιτικής προβολής και ότι θα έκοβε τιμολόγιο για παροχή διαφήμισης, κάτι που η κα Μακρή απορρίπτει κατηγορηματικά.
Αποκλείει πολιτική υποκίνηση
Τέλος, η Ζέττα Μακρή απέκλεισε το ενδεχόμενο τα δημοσιεύματα να ήταν υποκινούμενα από πολιτικό της αντίπαλο, τονίζοντας ότι η στοχοποίηση ξεκίνησε αποκλειστικά από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, χωρίς πολιτική «πλάτη».
