Δημοσιεύτηκε στην έντυπη εφημερίδα Today Press
της Κωνσταντίνας Δ. Καρακώστα
Επίκουρης Καθηγήτριας Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας
Αν επιχειρούσε κανείς να δει στο σύνολό της την Παγκόσμια Ιστορία και να προσπαθήσει έπειτα να βρει ποιος ήταν εκείνος ο άνθρωπος που με τα έργα του και την συμπεριφορά του αποδείχτηκε ο χειρότερος του κόσμου τούτου, ποιος πιστεύετε ότι θα ήταν; Ποιος θεωρείτε δηλαδή ότι ήταν εκείνος ο άνθρωπος που οι σύγχρονοί του παρακαλούσαν να πεθάνει και όταν τελικά αυτό έγινε, πανηγύριζαν που σώθηκαν από την παρουσία του; Ποιος ήταν ο πιο μισητός άνθρωπος στην ιστορία του κόσμου; Φυσικά, η ερώτηση δεν έχει κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα ποιος ήταν εκείνος που προξένησε το μεγαλύτερο κακό στις ζωές των σύγχρονών του. Αντίθετα, θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μεγάλη λίστα με ονόματα χαιρέκακων, μοχθηρών και αιμοδιψών ανθρώπων. Πάντοτε όμως θα υπάρχει και η περίπτωση να μην έχει σκοτώσει ή βασανίσει ο ίδιος τα θύματά του αλλά να έδινε εντολή σε κάποιον άλλον να διαδραματίσει το ρόλο του δήμιου.
Όπως ο Ιωσήφ Στάλιν για παράδειγμα, που είχε προσλάβει τον στρατηγό Βασίλι Μπλοχίν ως επικεφαλής εκτελέσεων στη μυστική αστυνομία της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μπλοχίν υπολογίζεται ότι εκτέλεσε περίπου 1.000.000 ανθρώπους, επιτελώντας το έργο, που του είχε ανατεθεί, με μεγάλη επιτυχία. Η πιο γνωστή ίσως αποστολή του ήταν ο ρόλος που διαδραμάτισε στη σφαγή του Κατίν. Επρόκειτο για μια μαζική δολοφονία Πολωνών αιχμαλώτων πολέμου το 1940 από τον σοβιετικό στρατό. Ο Λαβρέντι Μπέρια, διοικητής της NKVD, έλαβε εντολή από τον Στάλιν τον Μάρτιο της χρονιάς εκείνης να ξεκινήσει άμεσα μια επιχείρηση εκκαθάρισής τους.
Σε ένα υπόγειο, λοιπόν, που στεγάζονταν τα γραφεία της υπηρεσίας στην πόλη Τβερ είχαν μεταφερθεί και στοιβαχτεί χιλιάδες Πολωνοί κρατούμενοι. Ο ένας μετά τον άλλον υποχρεώνονταν να πηγαίνουν σε ένα δωμάτιο που ήταν βαμμένο κόκκινο. Εκεί έγραφαν σε έναν κατάλογο τα στοιχεία τους και τους περνούσαν χειροπέδες. Στη συνέχεια κατευθύνονταν στον επόμενο χώρο, που ήταν ειδικά διαμορφωμένος με πολύ καλή μόνωση. Το επίπεδό του ήταν κεκλιμένο, στη γωνία ενός τοίχου υπήρχε ένα σιφόνι και ένα λάστιχο. Εκεί τους περίμενε ο Βασίλι Μπλοχίν.
Ο Μπλοχίν φορούσε ένα καπέλο, την ποδιά που έχουν οι χασάπηδες και δερμάτινα γάντια που έφταναν μέχρι τον αγκώνα. Χωρίς πολλά-πολλά δύο φρουροί κρατούσαν ακίνητο τον κάθε κρατούμενο και ο Μπλοχίν τον πυροβολούσε στο κεφάλι με ένα γερμανικό περίστροφο. Στη συνέχεια οι φρουροί μετέφεραν το πτώμα έξω από το δωμάτιο, όπου πράκτορες της μυστικής αστυνομίας NKVD το πετούσαν στην καρότσα ενός φορτηγού. Η διαδικασία ήταν σταθερή και γρήγορη. Θύμιζε φασόν σε βιοτεχνία φθηνών ρούχων. Ξεκινούσε μόλις έδυε ο ήλιος και τελείωνε όταν ξημέρωνε. Κάθε βράδυ γέμιζαν δύο φορτηγά με πτώματα. Συνολικά διήρκησε 28 βράδια. Ο Μπλοχίν εκτελούσε έναν κρατούμενο κάθε τρία λεπτά, χρησιμοποιώντας πάντοτε το ίδιο πιστόλι. Ήθελε να είναι ελαφρύ για να μην του προκαλεί πόνο στον καρπό του χεριού του μετά από τόσες εκτελέσεις. Είχε εκτελέσει 7.000 ανθρώπους σε μια από τις καλύτερα οργανωμένες μαζικές δολοφονίες που έγιναν από τον ίδιο άνθρωπο. Έμεινε στην Ιστορία ως «ο δήμιος των μυστικών υπηρεσιών του Κρεμλίνου».
Στο επόμενο άρθρο η συνέχεια και το τέλος.
