Ένα εντυπωσιακό «ματωμένο φεγγάρι» φώτισε τον ουρανό το βράδυ της Κυριακής (7/9), κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης Σελήνης που ήταν ορατή σε μεγάλο μέρος του πλανήτη.
Από την αρχή έως το τέλος το φαινόμενο παρουσιάστηκε σε όλη την Ασία και τη Δυτική Αυστραλία. Κάποιες στιγμές το φυσικό συμβάν ηταν ορατό στην Ευρώπη, την Αφρική, την ανατολική Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Το φαινόμενο ήταν ορατό και από τη χώρα μας για περίπου 82 λεπτά, από τις 20:30 έως τις 21:52, και μάλιστα χωρίς καμία ανάγκη για τηλεσκόπιο – μόνο με γυμνό μάτι.
Το χρονοδιάγραμμα στην Ελλάδα:
Έναρξη ολικής έκλειψης 20:30: Η Σελήνη «μαύρισε» και απέκτησε κόκκινη απόχρωση (ολικότητα).
Μέγιστο 21:11 (21:11:46): Το αποκορύφωμα, δηλαδή το φεγγάρι πιο βαθιά στην σκιά της Γης.
Λήξη ολικής φάσης 21:52: Τέλος της ολικότητας.
Λήξη μερικής φάσης 22:56: Συνεχίστηκε η παραμονή στο τμήμα της σκιάς μέχρι αυτή την ώρα.
Λήξη παρασκιάς (τελική φάση) 23:55: Η Σελήνη εγκατέλειψε πλήρως την περιοχή της παρασκιάς.
Σύμφωνα με τη NASA, η σεληνιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Γη περνάει ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, ρίχνοντας τη σκιά της στην επιφάνειά της. Κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης, η Σελήνη παίρνει μια βαθιά κόκκινη ή χαλκί απόχρωση, γι’ αυτό και ονομάζεται «ματωμένο φεγγάρι».
Ο όρος Blood Moon αναφέρεται στην ολική έκλειψη του φεγγαριού όταν η Γη στέκεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, με αποτέλεσμα η σκιά της να το καλύπτει πλήρως. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, η Σελήνη παίρνει μια κόκκινη ή χαλκώδη απόχρωση λόγω της διάθλασης του ηλιακού φωτός στην ατμόσφαιρα της Γης.
Γιατί η σελήνη γίνεται κόκκινη στην ολική έκλειψη
Το National Geographic εξηγεί, γιατί η σελήνη γίνεται κόκκινη στη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης.
Κατά τη διάρκεια μιας ολικής σεληνιακής έκλειψης, το ηλιακό φως που περνά μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης «λυγίζει» διαθλάται και συνεχίζει προς τη Σελήνη. Η ατμόσφαιρα φιλτράρει και διαχέει τα κοντύτερα μήκη κύματος, όπως το μπλε και το πράσινο, ενώ τα μακρύτερα, δηλαδή το κόκκινο και το πορτοκαλί, περνούν πιο εύκολα. Έτσι, το φως που φτάνει στη Σελήνη είναι κοκκινωπό, χαρίζοντάς της το χαρακτηριστικό χρώμα που συχνά αποκαλείται «Ματωμένο Φεγγάρι».
Ανάλογα με τις ατμοσφαιρικές συνθήκες -για παράδειγμα την παρουσία σκόνης, καπνού ή ηφαιστειακής τέφρας- αλλά και από το ύψος της Σελήνης στον ουρανό, η απόχρωση μπορεί να κυμαίνεται από έντονο πορτοκαλί έως βαθύ κόκκινο. Οι προβλέψεις για αυτή την έκλειψη υποδηλώνουν έναν αρκετά φωτεινό πορτοκαλοκόκκινο δίσκο, δεδομένου ότι η ατμόσφαιρα της Γης είναι σχετικά καθαρή από ηφαιστειακά συντρίμμια και βαριά σκόνη αυτή τη στιγμή.
