Η αναβολή επ’ αόριστον της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν αφήνει τα ελληνοτουρκικά σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, με την Αθήνα να καλείται να διαχειριστεί μια σειρά από εξελίξεις που δυσκολεύουν τη διατήρηση του κλίματος «ήρεμων νερών».
Οι μαξιμαλιστικές θέσεις της Άγκυρας
Ο Ταγίπ Ερντογάν, στο βήμα του ΟΗΕ, επανέφερε στο προσκήνιο τις πάγιες μαξιμαλιστικές θέσεις της Τουρκίας, δηλώνοντας πως «κανένα ενεργειακό έργο στην Αν. Μεσόγειο δεν θα προχωρήσει χωρίς την έγκριση της Άγκυρας». Η στάση αυτή ήρθε σε πλήρη αντίθεση με τη δέσμευση Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη για την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, έργο που παραμένει παγωμένο λόγω των τουρκικών απειλών.
Το γαλλικό χαρτί
Η Αθήνα και η Λευκωσία επενδύουν στη στήριξη του Παρισιού, καθώς η γαλλική NEXANS έχει αναλάβει την πόντιση του καλωδίου. Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία στηρίζει πολλά και στη γαλλική υποστήριξη για να μπλοκάρει το αίτημα της Τουρκίας να συμμετάσχει στο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο SAFE. Η απειλή βέτο από την Αθήνα ανεβάζει το θερμόμετρο, αλλά εμπεριέχει και ρίσκο, αφού χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία θέλουν την Τουρκία στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.
Οι αμερικανοτουρκικές ισορροπίες
Η θερμή υποδοχή του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο δείχνει ότι οι σχέσεις Ουάσινγκτον – Άγκυρας μπαίνουν σε νέα φάση. Η προσπάθεια της Τουρκίας να ξαναμπεί στο πρόγραμμα των F-35 προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα, που απαντά με την ενίσχυση του δικού της εξοπλιστικού προγράμματος και την παραλαβή των αμερικανικών μαχητικών. «Στοιχειώδης πρόνοια είναι να τα έχουμε εμείς ήδη και οι Τούρκοι ας προσπαθούν», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας.
Κυπριακό και θαλάσσιες ζώνες
Το Κυπριακό παραμένει σημείο τριβής, με τον Ερντογάν να ζητά αναγνώριση του ψευδοκράτους. Παράλληλα, οι θαλάσσιες ζώνες στην Αν. Μεσόγειο επανέρχονται στο τραπέζι, με την εμπλοκή της Chevron και τις επαφές Αθήνας – Τρίπολης να διαμορφώνουν πιθανά σενάρια επιτάχυνσης εξελίξεων υπό την αιγίδα των ΗΠΑ.
Ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι
Η ελληνική στρατηγική κινείται ανάμεσα στη διπλωματική πίεση, τη συμμαχία με τη Γαλλία και την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος. Ωστόσο, οι παγίδες είναι πολλές: από την ευρωτουρκική συνεργασία στην άμυνα έως τον ρόλο της Τουρκίας σε Ουκρανία και Γάζα που της δίνουν διπλωματικό κεφάλαιο.
Τα ελληνοτουρκικά βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: η Αθήνα επιχειρεί να προασπίσει τα εθνικά της συμφέροντα χωρίς να βρεθεί απομονωμένη, ενώ ο Ερντογάν ποντάρει στο να μετατρέψει το διεθνές του βάρος σε μοχλό πίεσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
