Η πολιτική ζωή μπαίνει σε μια άτυπη αλλά ξεκάθαρη προεκλογική τροχιά, περίπου έναν χρόνο πριν από την κάλπη.
Τα κομματικά επιτελεία ψάχνουν ρυθμό και στρατηγική, με τη Νέα Δημοκρατία να γιορτάζει τα 51 χρόνια της κοιτώντας σταθερά το 2027, το ΠΑΣΟΚ να μετρά αποχωρήσεις και αμφισβητήσεις και τον ΣΥΡΙΖΑ να ζει υπό τη μόνιμη σκιά του Αλέξη Τσίπρα.
Στη ΝΔ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα του 14ου συνεδρίου της ΟΝΝΕΔ, έστειλε μήνυμα ανανέωσης και ετοιμότητας. Παραδέχθηκε λάθη, αλλά τόνισε πως μόνο η παράταξη μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μπροστά, με σχέδιο και ορίζοντα το 2030. Ήταν μια σαφής προειδοποίηση προς τους νέους να μην εγκλωβιστούν στη «μιζέρια της στιγμής», αλλά να στηρίξουν ξανά το 2027 την πορεία που ξεκίνησε το 2023.
Στην απέναντι όχθη, το ΠΑΣΟΚ βράζει. Ο Χάρης Δούκας πιέζει για ξεκάθαρο «όχι» σε κάθε πιθανότητα συνεργασίας με τη ΝΔ, ο Παύλος Γερουλάνος μετρά αντίστροφα δύο μήνες για να κινηθεί διαφορετικά αν δεν αλλάξουν οι δημοσκοπήσεις, ενώ στη Χαριλάου Τρικούπη ψάχνουν τρόπο να επισπεύσουν το συνέδριο πολύ πριν τον Μάιο του 2026. Στη Θεσσαλονίκη, η αποχώρηση της Χρυσής Γκαβανίδου προς την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι ενδεικτική του κλίματος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί να μην αντιμετωπίζει άμεσο ζήτημα ηγεσίας, αλλά τα «μαχαίρια ακονίζονται» για το επόμενο διάστημα.
Κι αν στο ΠΑΣΟΚ τρέμουν την εσωτερική αμφισβήτηση, στον ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχεί ο φόβος της «εξόδου Τσίπρα».
Οι πληροφορίες πληθαίνουν ότι σκέφτεται σοβαρά να παραιτηθεί από βουλευτής ώστε να ετοιμάσει το έδαφος για νέο κόμμα, αφήνοντας την Κουμουνδούρου σε παρατεταμένη αμηχανία. Όλοι λογαριάζονται πια ως εν δυνάμει στελέχη ενός κόμματος που ακόμη δεν υπάρχει, ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος προσπαθεί να κρατήσει τη συνοχή επαναλαμβάνοντας ότι στόχος είναι να «πέσει ο Μητσοτάκης».
Το ερώτημα, ωστόσο, που αιωρείται πάνω από την αξιωματική αντιπολίτευση είναι διπλό: μπορούν να σταθούν πολιτικά χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα; Και αν όχι, με ποιον πολιτικό φορέα θα κατέβουν το 2027
