*Tης Μαρίας Αντωνίου,
Βουλευτής ΝΔ Καστοριάς
Η συνεδρίαση της 11ης Απριλίου στην Ολομέλεια της Βουλής -για την παραπομπή του π. Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Χρήστου Τριαντόπουλου στο Δικαστικό Συμβούλιο με το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και τους χειρισμούς του κατά τα πρώτα 24ωρα μετά την σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών- ήταν μια στιγμή ευθύνης.
Η απόφαση αυτή δεν θα έπρεπε να είναι ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης.
Μόνο ζήτημα απόλυτου σεβασμού στη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών και ζήτημα δικαιοσύνης.
Για πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά, ένας πρώην Υφυπουργός ζήτησε ο ίδιος να κριθεί από φυσικούς δικαστές. Αυτό ακριβώς που ζητούσε η κοινωνία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και αντ’ αυτού, είδαμε κοινοβουλευτικές ομάδες της Αντιπολίτευσης να αποχωρούν από τη συνεδρίαση, την
οποία είχαν πριν φροντίσει να τη μετατρέψουν σε θέατρο τοξικότητας και μικροκομματικών συμφερόντων.
Κι απέναντι σε αυτή την υποκριτική, λειτουργήσαμε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και αίσθημα καθήκοντος.
Στη συνεδρίαση για την παραπομπή του κ. Τριαντόπουλου δεν ψηφίσαμε υπέρ ή κατά ενός προσώπου. Ψηφίσαμε υπέρ του θεσμικού μας χρέους.
Υπέρ της δικαιοσύνης, της διαφάνειας και της αλήθειας!
Γιατί η ελληνική κοινωνία, δε ζητά εκδίκηση. Ζητά άπλετο φως και καμία σκιά.
Είναι το ελάχιστο που οφείλουμε στη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών.
Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
