Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που η Μυρτώ, ένα 15χρονο κορίτσι, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο αποτρόπαιες εγκληματικές επιθέσεις της τελευταίας δεκαετίας, στην παραλία Χρυσή Ακτή της Πάρου. Ο βιασμός και η απόπειρα δολοφονίας της από τον Πακιστανό Αχμέτ Βακάς το 2012, συγκλόνισε το πανελλήνιο, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια διαλυμένη, και ένα παιδί καθηλωμένο στο αναπηρικό αμαξίδιο, ανήμπορο να επικοινωνήσει.
Η μητέρα της, Μαρία Κοτρώτσιου, με μια βαθιά συναισθηματική και φορτισμένη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μίλησε για τον ατέρμονο πόνο και τη συνεχιζόμενη καθημερινή μάχη:
«Σαν σήμερα ένα τέρας έλιωσε το κεφάλι του παιδιού μου και το καταδίκασε σε μια ζωή χωρίς λόγο, χωρίς βήμα, χωρίς αντίδραση. Εγώ είμαι απλός θεατής της δυστυχίας του, χωρίς να μπορώ να την ανατρέψω… Ποιος συγχωρεί τέτοιο έγκλημα; Ποιος ξεπερνά τέτοιο μαρτύριο;».
Μαζί με τις λέξεις, δημοσίευσε φωτογραφίες της με τη Μυρτώ, σε στιγμές τρυφερότητας και θάρρους.
Στο θέμα αναφέρθηκε και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, σημειώνοντας:
«Σήμερα συμπληρώνονται 13 χρόνια που ένας εγκληματίας λαθρομετανάστης κακοποίησε τη Μυρτώ στην Πάρο. Δε θα ακούσετε τις φωνές των επαγγελματιών ανθρωπιστών. Είμαστε με τη Μυρτώ. Η πολιτική μας βασίζεται στην προστασία των πολιτών μας και της Πατρίδας μας».
Το χρονικό της φρίκης
Στις 22 Ιουλίου 2012, η Μυρτώ, μαζί με τη μητέρα της, απολάμβανε τις διακοπές της στην Πάρο. Σε μια σύντομη βόλτα στην παραλία, με ακουστικά στα αυτιά, δεν άκουσε και δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του Βακάς, ο οποίος την πλησίασε, την κακοποίησε βάναυσα και προσπάθησε να τη δολοφονήσει με μια πέτρα 5 κιλών. Παρά τη φρικτή κατάσταση στην οποία την άφησε, το κορίτσι επιβίωσε – αλλά όχι η ζωή της όπως τη γνώριζε.
Ο δράστης συνελήφθη λίγες μέρες αργότερα και το 2017 καταδικάστηκε σε ισόβια και 25 έτη κάθειρξη. Μέχρι και σήμερα, παραμένει αμετανόητος.
Η Μυρτώ δεν μιλά, δεν περπατά, αλλά ζει. Και δίνει καθημερινά έναν σιωπηλό αγώνα, όπως και η μητέρα της, που δεν σταμάτησε ποτέ να φωνάζει την αλήθεια: πως η δικαιοσύνη για τέτοια εγκλήματα δεν μπορεί να είναι απλώς μια ποινή. Είναι ευθύνη όλων μας.
