Δημοσιεύτηκε στην έντυπη εφημερίδα Today Press
του Ανέστη Γερονικολάκη
Από τα χρόνια των μνημονίων και έπειτα αρχίσαμε να ακούμε συστηματικά και επίμονα για το τέλος της «μεσαίας τάξης».
Ήταν τότε που ο δημόσιος υπάλληλος έχανε σε ένα βράδυ τον 13ο και τον 14ο μισθό, που έδινε στο παιδί του την ευχή του να προκόψει στο εξωτερικό, που στον ιδιωτικό τομέα εφηύραν τον ταπεινωτικό υποκατώτατο, που οι δρόμοι γέμιζαν από τα λουκέτα των μικρομεσαίων και που οι φτωχοποιημένοι κάθε απόχρωσης μοιράζονταν πονεμένοι και διχασμένοι είτε στην πλατεία Συντάγματος, είτε έξω από το Καλλιμάρμαρο, στις μεγάλες συγκεντρώσεις του δημοψηφίσματος – παρωδία.
Ωστόσο, όσο γρήγορα χάθηκε η «μπάλα», τόσο γρήγορα χάθηκε και ο ορισμός της μεσαία τάξης. Κανείς δε μπορούσε για χρόνια να προσδιορίσει το εισόδημα που θα μπορούσε να εντάξει τους πολίτες σε αυτήν την κοινωνική και οικονομική τάξη.
Φέτος, αυτό αλλάζει.
Η απόφαση στήριξης της μεσαίας τάξης στη ΔΕΘ και η διευκρίνιση πως θα ενισχυθούν όσοι έχουν εισοδήματα από 20.000 έως 50.000 ευρώ, δίνει το περίγραμμα.
Και αυτό, από μόνο του, αποτελεί μια καλή αρχή.
Η μεσαία τάξη, αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας και της οικονομίας. Είναι αυτή που μπορεί να παράξει, να ξοδέψει, να ονειρευτεί και να καινοτομήσει.
Είναι αυτή που πρέπει να μπορεί να ζει πάνω από το «μέσο μισθό» και ας είναι… μεσαία. Και το εύρος που θέτει φέτος το οικονομικό επιτελείο, δείχνει το δρόμο για το μέλλον!
Το άρθρο Επιτέλους προσδιορίστηκε εμφανίστηκε πρώτα στο Today Press.
