Η Γαλλία βυθίζεται σε νέα περίοδο αστάθειας, καθώς ο Εμανουέλ Μακρόν διόρισε τον 39χρονο υπουργό Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνί στη θέση του πρωθυπουργού, μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Μπαϊρού. Πρόκειται για τον τέταρτο πρωθυπουργό σε μόλις 14 μήνες, γεγονός που αναδεικνύει το βάθος της πολιτικής κρίσης.
Ο διορισμός Λεκορνί
Ο νέος πρωθυπουργός, στενός συνεργάτης του Μακρόν και αρχιτέκτονας της στρατιωτικής ενίσχυσης της Γαλλίας, δεσμεύτηκε να εργαστεί με «ταπεινότητα» και «αίσθηση ευθύνης» για την αποκατάσταση της σταθερότητας. Στόχος του είναι η υπέρβαση της κοινοβουλευτικής ακυβερνησίας που εμποδίζει κάθε σοβαρή μεταρρύθμιση.
Οικονομία σε οριακό σημείο
Η πολιτική αστάθεια επιδεινώνεται από μια σφοδρή δημοσιονομική κρίση:
-
Δημόσιο χρέος στο 113% του ΑΕΠ – σχεδόν διπλάσιο του ευρωπαϊκού ορίου.
-
Έλλειμμα στο 6%, που ξεπερνά κατά πολύ τις Βρυξέλλες.
-
Εκτίναξη του κόστους δανεισμού, με τα γαλλικά ομόλογα να πλησιάζουν σε αποδόσεις αυτά της Ελλάδας.
Η αποτυχία της κυβέρνησης Μπαϊρού να περάσει το πακέτο λιτότητας των 44 δισ. ευρώ αποδεικνύει την αδυναμία του Παρισιού να εφαρμόσει μέτρα που θα πείσουν τις αγορές και την ΕΕ.
Η απειλή ευρωπαϊκών κυρώσεων
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη ενεργοποιήσει τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Εάν η Γαλλία δεν μειώσει το έλλειμμά της κατά 0,5% ετησίως, κινδυνεύει με κυρώσεις – εξέλιξη που θα προκαλούσε πολιτικό σεισμό. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η χώρα μπορεί να μετατραπεί στη νέα «αδύναμη περιφέρεια» της Ευρωζώνης, δίπλα στην Ιταλία και την Πορτογαλία.
Κοινωνική ανάφλεξη
Την ώρα που ο Λεκορνί καλείται να καταρτίσει νέο προϋπολογισμό, η Γαλλία ετοιμάζεται για κύμα διαδηλώσεων. Το κίνημα «Μπλοκάρετε τα πάντα», που γεννήθηκε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, καλεί σε μαζικές κινητοποιήσεις με τη στήριξη συνδικάτων και της ριζοσπαστικής αριστεράς. Στους δρόμους έχουν ήδη αναπτυχθεί 80.000 αστυνομικοί, ενώ αναμένονται σοβαρές αναταράξεις στα αεροδρόμια.
Η Γαλλία σε σταυροδρόμι
Με μια κυβέρνηση χωρίς σταθερή πλειοψηφία, κοινωνία στα όρια εξέγερσης και δημοσιονομικά που θυμίζουν χώρες της κρίσης του 2010, η Γαλλία κινείται σε τεντωμένο σχοινί. Η αδυναμία να βρεθεί πολιτική λύση απειλεί όχι μόνο τη χώρα, αλλά και τη συνοχή της Ευρωζώνης.
