Η δεύτερη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι απλώς μια εθιμοτυπική συνάντηση με τον βασιλιά Κάρολο και τον νέο πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ. Είναι ένα γεγονός που συνδυάζει υψηλό πολιτικό συμβολισμό, σκληρά οικονομικά παζάρια και πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας. Και το ρίσκο —τόσο για την Ουάσιγκτον όσο και για το Λονδίνο— είναι μεγαλύτερο από ποτέ.
Ο πρόεδρος που «γράφει ιστορία»
Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ, φτάνοντας μεσάνυχτα στο Λονδίνο απέκτησε ένα νέο διακριτικό: γίνεται ο μόνος Αμερικανός ηγέτης που θα έχει συναντηθεί με δύο διαφορετικούς Βρετανούς μονάρχες, την αείμνηστη Ελισάβετ και τον διάδοχό της Κάρολο. Για τον ίδιο, που πάντα αναζητούσε την εικόνα του «μοναδικού», αυτή είναι μια ιστορική στιγμή.
Όμως, πίσω από το τελετουργικό κρύβεται το σκληρό διακύβευμα. Οι σχέσεις ΗΠΑ-Βρετανίας βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με το εμπόριο, την Ουκρανία και την ενεργειακή συνεργασία να καθορίζουν την ατζέντα.
Το ρίσκο του Στάρμερ
Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, μόλις λίγους μήνες στο αξίωμα, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια νέα, απαιτητική σχέση με τον Λευκό Οίκο και στην ανάγκη να δείξει ότι η Βρετανία παραμένει «ειδικός εταίρος» των ΗΠΑ. Η επιλογή να υποδεχθεί τον Τραμπ στην εξοχική έπαυλη Chequers και όχι στην Ντάουνινγκ Στριτ δεν είναι τυχαία: επιδιώκει ένα κλίμα άτυπης αλλά ουσιαστικής διαπραγμάτευσης.
Ο Στάρμερ θα πιέσει για μείωση αμερικανικών δασμών και για στήριξη στην Ουκρανία. Ωστόσο, ξέρει καλά ότι ο Τραμπ μπορεί να εκτροχιάσει κάθε συνομιλία αν αισθανθεί ότι δεν «κερδίζει».
Τα μέτρα ασφαλείας και η «σκιά» των επιθέσεων
Το ταξίδι συνοδεύεται από πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας. Η πρόσφατη εν ψυχρώ δολοφονία του Τσάρλι Κερκ στις ΗΠΑ έχει ανεβάσει τον συναγερμό σε κόκκινο. Βρετανικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εργάζονται σε χρόνο-ρεκόρ, με τις προετοιμασίες να χαρακτηρίζονται «σφιχτότερες και από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου».
Η μεγάλη εικόνα
Το ερώτημα που πλανάται είναι αν ο Τραμπ μπορεί να σταθεί ως προβλέψιμος συνομιλητής. Μόλις επτά μήνες στον Λευκό Οίκο, έχει ήδη δείξει τάση για αιφνίδιες αλλαγές στρατηγικής. Για τη Βρετανία —και κατ’ επέκταση για την Ευρώπη— η συνάντηση αυτή είναι στοίχημα υψηλού ρίσκου.
Αν όλα πάνε καλά, μπορεί να αποφέρει σημαντικά οφέλη σε εμπόριο και ενέργεια. Αν όχι, θα αφήσει πίσω της σκιές, αβεβαιότητα και ίσως νέες τριβές στη «ειδική σχέση» που εδώ και έναν αιώνα αποτελεί τον πυρήνα της διατλαντικής συνεργασίας.
