Ήταν κάποτε το πιο χαρακτηριστικό σημάδι της ελληνικής καθημερινότητας. Το περίπτερο στη γωνία, φωτισμένο όλο το βράδυ, που έδινε τσιγάρα, αναψυκτικά, σοκολάτες, εφημερίδες και μια γρήγορη κουβέντα στον περαστικό. Σήμερα, όμως, οι μικρές αυτές «οάσεις» της πόλης σβήνουν η μία μετά την άλλη.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: το 2010 λειτουργούσαν περίπου 9.000 περίπτερα σε όλη τη χώρα· σήμερα έχουν απομείνει μόλις 4.000. Το ήμισυ σχεδόν του δικτύου χάθηκε μέσα σε μόλις 15 χρόνια.
Οι αιτίες της κατάρρευσης
«Οι απανωτές κρίσεις ήταν η χαριστική βολή», τόνισε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μισθωτών Περιπτέρων, Θεόδωρος Μάλλιος, μιλώντας στο Action24. Η οικονομική κρίση, η πανδημία, η ενεργειακή έκρηξη, αλλά και η επέκταση των 24ωρων αλυσίδων μίνι μάρκετ έβαλαν το περίπτερο σε ασφυκτικό κλοιό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη και ο Πειραιάς, όπου το «λουκέτο» έχει πέσει πιο βαρύ.
Τα ενοίκια και το αβέβαιο μέλλον
Η επιβίωση ενός περιπτέρου εξαρτάται πλέον και από το ενοίκιο, που μπορεί να ξεκινά από 300 ευρώ και να φτάνει μέχρι και 3.000 ευρώ σε κεντρικά σημεία. «Δεν λένε τίποτα τα νούμερα από μόνα τους. Το σημείο, η πιάτσα και η ικανότητα του περιπτερά κάνουν τη διαφορά», σημείωσε ο κ. Μάλλιος.
Ωστόσο, ακόμα κι ο πιο ικανός επαγγελματίας μοιάζει να παλεύει με άνισους όρους απέναντι σε αλυσίδες που διαθέτουν κεφάλαια, ποικιλία προϊόντων και διαφημιστική ισχύ.
Το τέλος μιας εποχής;
Το περίπτερο δεν ήταν ποτέ απλώς ένα μικρό μαγαζί. Ήταν σημείο αναφοράς στη γειτονιά – ένα «ραντεβού» για τους περαστικούς, μια γρήγορη στάση για την καθημερινή ανάγκη, ένας θεσμός που με τον τρόπο του στήριξε κοινωνικές σχέσεις.
Σήμερα, όμως, κινδυνεύει να γίνει ανάμνηση μιας άλλης Ελλάδας, αυτής πριν από τις κρίσεις και τις μεγάλες αλλαγές στο λιανεμπόριο. Και το ερώτημα παραμένει: υπάρχει μέλλον για το περίπτερο ή μήπως οδεύουμε οριστικά στο τέλος ενός εμβληματικού κομματιού της ελληνικής ζωής;
